ตัจญ์วีด

มวล การสรรเสริญเป็นสิทธิของเอกองค์อัลลอฮฺซุบฮานะฮูวะตะอาลา พระผู้อภิบาลแห่งสากลจักรวาลเพียงผู้เดียวไม่มีสิ่งใดๆเป็นภาคีกับพระองค์ ขออัลลอฮฺซุบหานะฮูวะตะอาลา ประทานความสันติและความจำเริญแด่ท่านศาสนทูตมุหัมมัด ศ็อลลอลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม วงศ์วานและสมาชิกครอบครัวของท่าน บรรดาเศาะฮาบะฮฺ รอฏิยัลลอฮุ อันฮุม อัจญมะอีน ตลอดจนบรรดาผู้ดำเนินชีวิตตามแบบฉบับของท่าน นับตั้งแต่อดีตตราบจนวันกิยามะฮฺ

วิชาตัจวีดเป็นความรู้ที่มีความสำคัญสำหรับมุสลิมที่จะฝึกทักษะการอ่านอัลกุ รอานให้ถูกต้องและมีความคล่องในการออกเสียงตัวอักษร คำ ประโยคและอายัตให้เหมือนเจ้าของภาษาและรักษาสำเนียงให้คงเดิมเฉกเช่นดังที่ อัลกุรอานถูกประทานลงมา ในการศึกษาวิชานี้ผู้ศึกษาจำเป็นต้องฝึกการอ่านพร้อมๆกับการศึกษากฎเกณฑ์ ต่างๆไปด้วยจึงจะได้ผลอย่างแท้จริง ในขณะเดียวกันก็ต้องได้รับการถ่ายทอด ด้วยการอ่านให้ฟังจากผู้รู้และผู้เรียนอ่านตามโดยมีผู้รู้แนะนำอยู่ตลอดเวลา จนกระทั้งสามารถอ่านได้ถูกต้องและคล่องตัวจึงจะถือว่าใช้ได้

ตัจญ์วีด หรือศิลปะในการอ่านอัลกุรอาน เป็นวิชาอัลกุรอานสาขาหนึ่ง เป็นวิชาเกี่ยวกับการออกเสียงเมื่ออัลกุรอาน

เมื่ออ่านอัลกุรอาน มุสลิมจะ ฝึกฝนและเฟ้นหาผู้ที่มีน้ำเสียงที่ไพเราะ เพื่อให้การอ่านวจนะของพระเจ้าเป็นไปแบบที่สวยงามและสมบูรณ์ที่สุด เพื่อรักษาอัลกุรอานอยู่ในใจของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา อัลกุรอานเองได้สั่งให้มุสลิมอ่านอัลกุรอานเสียงอันไพเราะ พร้อมทั้งจะต้องทำตัวให้สะอาดในทั้งร่างกายและจิตใจในขณะที่อ่านกุรอานรวม ทั้งระมัดระวังในการอ่าน

وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلا {และเธอจงอ่านอัลกุรอานเป็นท่วงทำนองอย่างช้า ๆ} (มุซัมมิล:4)

เป้าหมายหลักของการส่งเสริมให้มีการอ่านกุรอานนอกจากเพื่อจะเป็นการ สร้างความพึงพอพระทัยให้กับอัลลอหฺแล้ว การอ่านกุรอานยังเป็นการส่งเสริมให้ผู้อ่านได้ปฏิบัติตามสิ่งที่ตนได้อ่าน อีกด้วย ทั้งนี้การอ่านอัลกุรอานก็มีบทบาทในการสร้างสังคมมุสลิมให้มีเอกภาพด้วย

รูปแบบของการอ่านกุรอานถูกกล่าวไว้ในฮะดีษมากมาย ซึ่งมีรายงายจำนวนมากกล่าวว่า ท่านศาสดาจะอ่านกุรอานด้วยเสียงอันไพเราะ ท่านจะหยุดทุกครั้งเมื่ออ่านจบแต่ละโองการ และท่านจะอ่านคำแต่ละคำในอัลกุรอานโดยการลากเสียงเพื่อให้เกิดความไพเราะ และในหมู่บรรดาสาวกของท่านศาสดา    อะบูมูซา อัลอัชอะรีย์ เป็นผู้ที่อ่านกุรอานได้ไพเราะที่สุด

ตามรายงานฮะดีษระบุ ว่า อัลกุรอานจะต้องถูกอ่านด้วยเสียงอันไพเราะและไม่ใช่เป็นทำนองแบบเสียงคร่ำ ครวญ เสียงของการอ่านกุรอานจะต้องเป็นในรูปแบบที่จะสร้างความยำเกรงให้เกิดขึ้นใน หัวใจของผู้ฟัง ดังที่อัลกุรอานได้กล่าวไว้ว่า

وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

{เมื่ออัลกุรอานถูกอ่าน พวกเธอจงสดับตรับฟัง และจงนิ่งเงียบ เพื่อพวกเธอจะได้รับความเมตตา} (อัลอะอ์รอฟ:204)

การอ่านอัลกุรอานถูกเรียกว่าเป็น การอิบาดะหฺ ที่ต้องใช้ศิลปะมากที่สุดในการอิบาดะหฺทั้งหมด ด้วยเหตุนี้เองในสมัยท่านศาสดา (ศ) การอ่านจึงถูกเรียกว่า “อิบาดะหฺที่แฝงด้วยศิลปะ”